ขอสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันบดบัง

และกลางวันเมื่อมันปรากฏชัด

และผู้ที่สร้างชายและหญิงขึ้นมา

แท้จริงการขวนขวายของพวกเจ้านั้นย่อมแตกต่างกัน

ดังนั้น สำหรับผู้ที่มอบ (ทรัพย์สินของเขาในหนทางของอัลลอฮฺ) และยำเกรง (ต่อพระองค์)

และยืนยันต่อสิ่งที่ดีงาม (หมายถึง คำปฏิญาณชะฮาดะฮฺ หรือการตอบแทนที่ดี และสวนสวรรค์)

เราก็จะอำนวยให้เขาได้พบกับความสะดวกง่ายดาย (คือความดีงามและสวนสวรรค์)

ส่วนผู้ที่ตระหนี่ถี่เหนียวและรู้สึกว่ามั่งมี (ไม่ต้องพึ่งพาอัลลอฮฺ)

และปฏิเสธสิ่งที่ดีงาม (หมายถึง คำปฏิญาณชะฮาดะฮฺ, ศาสนาอิสลามและบทบัญญัติต่าง ๆ และสวนสวรรค์)

เราก็จะอำนวยให้เขาพบเจอกับความยากลำบาก (คือความชั่วร้ายและการลงโทษในนรก)

และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่มีประโยชน์ใด ๆ แก่เขา เมื่อเขาพินาศ (ตกนรก) ไป

แท้จริงการชี้แนะทางนั้นเป็นหน้าที่และสิทธิ์ของเราเอง

และแท้จริงทั้งตอนท้ายและตอนต้น (หรือทั้งอาคิเราะฮฺและดุนยา) นั้นเป็นของเรา

ดังนั้น ข้าขอเตือนพวกเจ้าถึงไฟนรกที่ลุกไหม้

ไม่มีใครที่เข้าไปเผาไหม้ในนั้นนอกจากคนที่เลวทรามที่สุด

(คือ) ผู้ที่ปฏิเสธและผินหลังให้ (สัจธรรม)

ส่วนผู้ที่ยำเกรงยิ่งนั้นจะถูกกันให้ห่างจากมัน

(คือ) ผู้ที่ให้ทรัพย์สินของเขา (ในหนทางของอัลลอฮฺ) เพื่อขัดเกลา (ตนเอง มิใช่เพื่อโอ้อวดผู้อื่น)

และไม่มีความโปรดปราน (บุญคุณ) ของผู้ใด ณ ตัวเขาที่ต้องได้รับการตอบแทน

หมายถึง ผู้ที่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺจะไม่ช่วยเหลือผู้อื่น เพียงเพราะคน ๆ นั้นมีบุญคุณต่อตัวเขา แต่เขาช่วยเหลือผู้อื่นโดยหวังความพอพระทัยของอัลลอฮฺ

นอกจากเพื่อแสวงหาพระพักตร์ของพระผู้อภิบาล ผู้ทรงสูงส่งยิ่ง ของเขา เท่านั้น

และเขาจะพอใจอย่างแน่นอน