โอ้ ผู้ห่มกายเอ๋ย

จงลุกขึ้น แล้วตักเตือน

และจงให้ความเกรียงไกรแก่พระผู้อภิบาลของเจ้า

และจงทำความสะอาดเสื้อผ้าของเจ้า

สาเหตุการประทานอายะฮฺที่ 1-4 : ท่านนบีถูกเรียขณะอยู่ที่ถ้ำหิรออ์ และเมื่อท่านมองไป ท่านก็เห็นญิบรีลในร่างจริง จึงรีบกลับมาที่บ้านและพูดกับท่านหญิงเคาะดีญะฮฺว่า “ดัษษิรูนี” (ห่มผ้าให้ฉันที) ท่านหญิงเคาะดีญะฮฺก็ห่มผ้าให้กับท่านและราดน้ำลงบนตัวท่านด้วย แล้วอัลลอฮฺก็ประทานอายะฮฺที่ 1-4 ลงมา (บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)

และจงละทิ้งสิ่งสกปรก (ความผิดบาป)

และอย่าให้ (หรือทำคุณประโยชน์) เพื่อหวังจะได้รับ (การตอบแทน) อย่างมากมาย

และจงอดทนเพื่อพระผู้อภิบาลของเจ้า

ดังนั้น เมื่อสังข์ถูกเป่าขึ้น (ครั้งที่ 2)

นั่นคือวันแห่งความยากลำบาก

สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว มิใช่เรื่องที่ง่ายเลย

ปล่อยข้าไว้กับผู้ที่ข้าได้สร้างเขาตัวคนเดียว (ในท้องมารดา หรือตามลำพัง)

นักอธรรถาธิบายอัลกุรอานกล่าวว่า อายะฮฺนี้และหลังจากนั้นกล่าวถึงอัลวะลีด บินอัลมุฆีเราะฮฺ หนึ่งในแกนนำของชาวกุร็อยชฺที่ชอบโจมตีและต่อต้านท่านนบีมุฮัมหมัด

และข้าได้ทำให้เขามีทรัพย์สิ้นที่ล้นเหลือ

และลูกหลานที่อยู่ด้วยเสมอ

และข้าได้แผ่ขยาย (ปัจจัยยังชีพ) แก่เขาอย่างที่สุด

(แต่) แล้วเขาก็อยาก (โลภมาก) ที่จะให้ข้าเพิ่มพูนอีก

เปล่าเลย! แท้จริงเขาคือผู้ที่ดื้อรั้นต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา

ข้าจะให้เขาแบกรับความทุกข์ทรมานที่ยากลำบาก

แท้จริงเขาคิดและเตรียมพร้อม (คำพูดที่จะโจมตีท่านนบีและอัลกุรอาน)

ดังนั้น เขาจึงถูกทำลาย (ถูกสาปแช่ง) เขาเตรียมพร้อมได้อย่างไร ?

แล้วเขาก็ถูกทำลาย เขาเตรียมพร้อมได้อย่างไร ?

แล้วเขาก็ตรึกตรอง (อีกครั้ง)

แล้วเขาก็ทำหน้าบึ้งและคิ้วขมวด

แล้วเขาก็ผินหลัง (จากสัจธรรม) และยโสโอหัง

แล้วเขาก็กล่าวว่า “นี่ไม่ใช่อะไรเลยนอกจากเวทมนตร์ที่สืบทอดกันมา”

“นี่ไม่ใช่อะไรเลยนอกจากเป็นคำพูดมนุษย์”

ข้าจะโยนเขาลงสู่นรกสะก็อร (ไฟนรกที่เผาไหม้)

และเจ้ารู้ไหมว่านรกสะก็อร (ไฟนรกที่เผาไหม้)นั้นคืออะไร?

มันจะไม่ให้สิ่งใดหลงเหลือและไม่ปล่อยสิ่งได้ไป (โดยไม่เผาไหม้)

มันเผาไหม้ผิวหนังของมนุษย์

เหนือมัน (นรกสะก็อร) มีมลาอิกะฮฺ 19 ท่าน

และเรามิได้แต่งตั้งผู้ดูแลนรก นอกจาก (ในหมู่) มลาอิกะฮฺ และเรามิได้กำหนดจำนวนของพวกเขา เว้นแต่เป็นบททดสอบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา (ในขณะเดียวกัน) เพื่อให้บรรดาผู้ได้รับคัมภีร์เชื่อมั่น และบรรดาผู้ศรัทธาได้เพิ่มพูนการศรัทธา และบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ตลอดจนผู้ศรัทธาทั้งหลายนั้นจะไม่สงสัย และเพื่อให้บรรดาผู้ที่มีโรคในหัวใจของพวกเขา รวมถึงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า “อัลลอฮฺต้องการอะไรจากตัวอย่างนี้” เช่นนั้นแหละ อัลลอฮฺจะทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงทาง และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และไม่มีผู้ใดรู้จำนวนไพร่พล (ทหาร) ของพระผู้อภิบาลของเจ้านอกจากพระองค์เท่านั้น และนี่มิใช่อะไรเลยนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์

เปล่าเลย ขอสาบานด้วยดวงจันทร์

และกลางคืนเมือมันผ่านไป

และรุ่งอรุณเมื่อมันทอแสง

แท้จริงมัน (นรกสะก็อร) คือหนึ่งในความหายนะที่ใหญ่หลวงแน่นอน

เป็นคำเตือนแก่มนุษย์

สำหรับผู้ที่ประสงค์จะรุดหน้า (ไปสู่ความดี) หรือจะรั้งท้าย (ด้วยการทำชั่ว) ในหมู่พวกเจ้า

แต่ละชีวิตถูกจำนำ (หรือค้ำประกัน) ด้วยกับสิ่งที่มันขวนขวาย

ยกเว้นกลุ่มชนด้านขวา

(พวกเขาจะ) อยู่ในสวนสวรรค์หลากหลาย ถามไถ่ซึ่งกันและกัน

เกี่ยวกับพวกอาชญากร (หรือคนที่ทำความชั่ว)

“อะไรเล่าที่นำพาพวกท่านเข้าสู่นรกสะก็อร?”

พวกเขากล่าวว่า “เราไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้ทำการละหมาด”

“เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสน”

“และพวกเราเคยพูดคุยล้อเลียน (ในทางเท็จ) ร่วมกับบรรดาผู้ล้อเลียน”

“และเราเคยปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน”

“กระทั่งสิ่งที่แน่นอน (คือความตาย) ได้มาหาเรา”

ดังนั้น ความช่วยเหลือของบรรดาผู้มีสิทธิ์ให้ความช่วยเหลือจะไม่มีประโยชน์ใด ๆ แก่พวกเขา

ดังนั้น เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ที่พวกเขาผินหลังออกจากคำตักเตือน

ราวกับว่าพวกเขาเป็นพวกลาที่ตระหนกตกใจ

(ที่) หนีจากสิงโต

ทว่า แต่ละคนในหมู่พวกเขานั้นต้องการที่จะได้รับแผ่นกระดาษที่ถูกแผ่ออก

คือ มีคัมภีร์ถูกประทานลงมาจากฟากฟ้าให้พวกเขาได้เห็น และคัมภีร์นั้นระบุว่าให้พวกเขาปฏิบัติตามท่านนบีมุฮัมหมัด หรือมีคัมภีร์ถูกประทานแก่พวกเขา เหมือนที่ถูกประทานให้กับท่านนบีมุฮัมหมัด

เปล่าเลย! ทว่าพวกเขายังไม่เกรงกลัวโลกหน้าต่างหาก

เปล่าเลย! แท้จริงมัน (หมายถึงอัลกุรอาน) คือข้อตักเตือน

ดังนั้น ใครประสงค์ เขาก็จะรำลึกถึงมัน

และพวกเขาจะไม่สามารถรำลึกถึงได้ เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงประสงค์ พระองค์คือผู้คู่ควรแก่การยำเกรงและเป็นผู้ที่มีสิทธิ์ในการให้อภัย