นูน ขอสาบานด้วยปากกา และสิ่งที่พวกเขาเขียน

ด้วยความโปรดปรานของพระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้มุฮัมหมัด) เจ้าไม่ใช่คนบ้าเสียสติ

และแท้จริงแล้วสำหรับเจ้านั้นมีรางวัลตอบแทนที่ไม่ขาดสาย

และแท้จริงแล้วเจ้าอยู่บนคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่

แล้วเจ้าจะได้เห็นและพวกเขาก็จะได้เห็นเช่นกัน

(ว่า) ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าที่เป็นคนวิกลจริต

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่หลงไปจากทางของพระองค์ และพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่ได้รับทางนำ

ดังนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

พวกเขาต้องการ หากเจ้าโอนอ่อน พวกเขาก็จะโอนอ่อนตาม

และอย่าได้เชื่อฟังทุกคนที่ชอบสาบาน (เท็จ) อีกทั้งยังน่าอัปยศ (หรือต่ำช้า)

ผู้ที่ชอบนินทา ตระเวนใส่ร้าย (ยุแยง) ผู้อื่น

ผู้ขัดขวางความดี ผู้ละเมิดฝ่าฝืน ผู้ทำบาปหนา

เป็นคนหยาบคาย นอกจากนั้นยังเป็นที่รู้กันว่าชั่วร้าย (หรือมีปัญหาเรื่องชาติกำเนิด)

เนื่องจากเขามีทรัพย์สินและลูกหลานมากมาย

เมื่อโองการ (อัลกุรอาน) ทั้งหลายของเราถูกอ่านแก่เขา เขาก็กล่าวว่า “เรื่องปรำปราของคนรุ่นก่อนทั้งนั้น”

เราจะตีตราเขาที่ปลายจมูก (ของเขา)

นักวิชาการอิสลามอธิบายว่า บุคคลที่ถูกกล่าวถึงนี้คือ อัลวะลีด บินอัลมุฆีเราะฮฺ ซึ่งมีลักษณะที่น่าตำหนิตามที่กลุ่มอายะฮฺนี้ได้ระบุไว้ และเขาถูกอ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมในตระกูลกุเรช โดยพ่อของเขาอ้างว่าเป็นลูกของตนหลังจากเวลาผ่านไป 18 ปี แต่บ้างก็บอกว่าเป็นแกนนำกุร็อยชฺคนอื่น

แท้จริงเราได้ทดสอบพวกเขา เฉกเช่นที่เราได้ทดสอบบรรดาเจ้าของสวน เมื่อพวกเขาสาบานว่าจะเก็บเกี่ยว (ผลผลิตของ) มันในรุ่งเช้า

และพวกเขามิทำการยกเว้น

ด้วยการกล่าวว่า “อินชาอัลลอฮฺ” หมายถึง หากอัลลอฮฺทรงประสงค์

ดังนั้น การปิดล้อม (การลงโทษด้วยไฟไหม้) จากพระผู้อภิบาลของเจ้าก็ได้ล้อม (ทำลาย) สวนนั้น ขณะที่พวกเขากำลังนอนหลับ

มันจึงกลายเป็นเช่นกลางคืนที่มืดมิด (คือดำเป็นเถ้าถ่าน หรือเหมือนสิ่งที่ถูกตัดขาด)

แล้วพวกเขาก็เรียกหากันในตอนเช้าตรู่

ว่า “รีบไปที่สวนของพวกท่านแต่เช้าตรู่เถิด หากพวกท่านต้องการเก็บเกี่ยวผล”

แล้วพวกเขาพากันออกไป พร้อมกับพูดกระซิบกัน

ว่า “วันนี้อย่าให้มีคนจนคนไหนเข้าไปหาพวกท่านในสวนนั้นได้”

และพวกเขาก็ออกไปแต่เช้าด้วยความมุ่งมั่นว่าสามารถทำได้ (คือ การขัดขวางหรือห้ามคนยากจนมิได้เข้าสวน)

หรือแปลว่า “และพวกเขาก็ออกไปแต่เช้าด้วยความมุ่งมั่น (ที่จะขัดขวางคนจน) ทั้งที่พวกเขาเป็นผู้มีความสามารถ (ที่จะช่วยเหลือคนเหล่านั้นได้)”

แล้วเมื่อพวกเขาได้เห็นมัน (คือสวนที่ในสภาพถูกทำลาย) พวกเขาก็กล่าวว่า “แท้จริงพวกเราหลงทางแล้ว” (คือ ปฏิเสธว่าไม่ใช่สวนของตนเอง)

(บางคนได้กล่าวว่า) “เปล่าเลย พวกเราต่างหากที่ถูกห้าม” (จากผลผลิตจากสวน)

คนที่เที่ยงธรรมที่สุดในหมู่พวกเขากล่าวว่า “ฉันไม่ได้บอกพวกท่านหรือว่า ทำไม่พวกท่านไม่แซ่ซ้องสดุดี (ต่อพระผู้เป็นเจ้า)”

พวกเขาจึงกล่าวว่า “มหาบริสุทธิ์แด่พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเราคือผู้ที่อธรรม”

แล้วพวกเขาก็หันหน้าไปต่อว่ากันและกัน

พวกเขากล่าวว่า “โอ้ ความหายนะของพวกเรา แท้จริงเราเป็นผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืน”

“หวังว่าพระผู้อภิบาลของเราจะทรงทดแทนสิ่งที่ดีกว่ามันแก่พวกเรา แท้จริงเรามุ่งหวัง (การอภัยโทษ) จากพระผู้อภิบาลของเรา”

เช่นนั้นแหละคือการลงโทษ (บนโลกนี้) และแน่นอนการลงโทษในโลกหน้าย่อมใหญ่หลวงกว่า หากพวกเขารู้

แท้จริงสำหรับบรรดาผู้ยำเกรงนั้น มีสวนสวรรค์ที่เต็มไปด้วยความสุข (ถูกเตรียมไว้) ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา

ดังนั้น จะให้เราทำให้บรรดาผู้ยอมจำนนต่อพระเจ้า (ชาวมุสลิม) เหมือนกับบรรดาผู้กระทำผิด (หรืออาชญากร) กระนั้นหรือ?

เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า? พวกเจ้าตัดสินอย่างไรกัน?

หรือว่าพวกเจ้ามีคัมภีร์ (จากพระเจ้า) ที่พวกเจ้าใช้ศึกษา?

โดยที่ในนั้นมีสิ่งพวกเจ้าสามารถเลือกเอาไปได้

หรือว่าพวกเจ้ามีคำสาบาน (คือ สัญญา) กับเราซึ่งจะมั่นคงจนถึงวันกิยามะฮฺว่า แท้จริงพวกเจ้าจะได้ตามที่พวกเจ้าตัดสิน?

จงถามพวกเขาเถิด (โอ้มุฮัมหมัด) ว่า คนใดในหมู่พวกเขาหรือที่จะเป็นหัวหน้า (หรือผู้รับผิดชอบ) ในเรื่องนั้น?

หรือว่าพวกเขามีภาคีทั้งหลาย (กับอัลลอฮฺ) ดังนั้น จงให้พวกเขานำภาคีทั้งหลายของพวกเขามา หากพวกเขาเป็นผู้สัตย์จริง

(จงรำลึกถึง) วันที่หน้าแข้งจะถูกเปิดเผย (คือวันกิยามะฮฺ) และพวกเขาจะถูกเรียกให้ไปสุญูด แต่พวกเขาไม่สามารถทำได้

มุญาฮิดได้อธิบาย “วันที่หน้าแข้งจะถูกเปิดเผย” ว่า “(อันเนื่องจาก) ความรุนแรงของสถานการณ์” ส่วนท่านอิบนุอับบาสอธิบายว่า “มันเป็นวันแห่งความทุกข์ยากและลำบากมาก” ในอีกรายงานหนึ่งท่านอธิบายว่า “มันคือเหตุการณ์ที่รุนแรงและตื่นตกใจเนื่องจากความน่าสะพรึงกลัวของวันกิยามะฮฺ” (ดูคำอธิบายอายะฮฺนี้ในตัฟสีรอิบนุกะษีร, อัลกุรฏุบีย์ และอัฏเฏาะบะรีย์)

สายตาของพวกเขาละห้อยเศร้า ความอัปยศอดสูจะปกคลุมพวกเขา และแน่นอนพวกเขาเคยถูกเรียกให้ไปสุญูดแล้ว ขณะที่พวกเขายังอยู่ในแข็งแรงปลอดภัยดี

ดังนั้น ปล่อยข้าและผู้ที่ปฏิเสธคำกล่าวนี้ (หมายถึง อัลกุรอาน) เราจะค่อย ๆ ชักนำ (คือลงโทษ) พวกเขา โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

และข้าจะประวิงเวลาแก่พวกเขา แท้จริงอุบายของข้านั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก

หรือว่าเจ้า (มุฮัมหมัด) ได้ขอค่าตอบแทน (ในการดะอฺวะฮฺ) จากพวกเขา พวกเขาจึงกลายเป็นผู้แบกภาระหนักเพราะหนี้สิน (และไม่ยอมศรัทธา)?

หรือว่าพวกเขามีความรู้ในสิ่งเร้นลับ แล้วพวกเขาก็จดบันทึกเอาไว้?

ดังนั้น จงอดทนต่อการตัดสิน (หรือบัญชา) ของพระผู้อภิบาลของเจ้า และอย่าได้เป็นเหมือนชายผู้เป็นเพื่อนของปลาวาฬ (หมายถึง นบียูนุส) เมื่อเขาวิงวอน (ต่อพระเจ้าของเขา) ในสภาพที่ทุกข์ระทม (อยู่ในท้องปลา)

หรือหมายถึง “เมื่อเขาเรียกร้อง (กลุ่มชนของเขา) ในสภาพที่มีความโกรธ (ที่กลุ่มชนของเขาไม่ตอบรับ)”

หากมิใช่เพราะโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของเขาได้มาถึงเขาแล้วไซร้ แน่นอนเขาคงถูกโยนไปยังที่โล่งกว้าง (หรือพื้นที่แห้งแล้ง) ในสภาพที่ถูกตำหนิ

แต่พระผู้อภิบาลของเขาก็ได้คัดเลือกเขา และทำให้เขาอยู่ในหมู่คนดีทั้งหลาย

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นเกือบจะทำให้เจ้าพลัดตก (คือ เกือบจะทำร้ายเจ้า) ด้วยสายตาของพวกเขา เมื่อพวกเขาฟังข้อตักเตือน (คือ อัลกุรอาน) และพวกเขากล่าวว่า “แท้จริงแล้วเขาเป็นคนบ้าแน่นอน”

แต่มันมิใช่อื่นใดเลยนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่สากลจักรวาล (ทั้งญินและมนุษย์)