ดุอาอ์และซิกรฺขณะรุกูอฺและสุญูด

:: ดุอาอ์และซิกรฺขณะรุกูอฺและสุญูด ::

เราเรียนรู้บทซิกรฺหรือคำอ่านขณะรุกูอฺและสุญูดมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่ความจริงคือ มีสำนวนดุอาอ์อีกหลายบทที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺเคยขอหรือกล่าวไว้ขณะที่ท่านรุกูอฺและสุญูด

ส่วนหนึ่งคือหะดีษที่บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ ท่านหญิงอาอิชะฮฺเล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺมักจะกล่าวตัสบีหฺ (สรรเสริญอัลลอฮฺ) และกล่าวอิสติฆาฟ (ขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺ) ขณะสุญูด ท่านหญิงอาอิชะฮฺบอกว่า แท้จริงท่านเราะสูลุลลอฮฺกล่าวบทซิกรฺนี้เยอะมากขณะที่ท่านสุญูด คือ

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ท่าน โอ้อัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลของเรา และมวลการสรรเสริญเป็นเอกสิทธิ์ของพระองค์ โอ้อัลลอฮฺ โปรดอภัยโทษให้กับข้าพระองค์ด้วยเถิด (บันทึกโดยอัลบุคอรีย์)

ในรายงานของมุสลิม ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้เล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺได้อ่านบทตัสบีหฺนี้ในรุกูอฺและสุญูด เป็นสำนวนตัสบีหฺที่คล้ายกับสำนวนที่เรากล่าวกันในเดือนเราะมะฎอน คือ

سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ، رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ
ผู้ทรงบริสุทธิ์ยิ่ง ผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง พระผู้อภิบาลแห่งมวลมลาอิกะฮฺและวิญญาณ (บันทึกโดยมุสลิม)

ท่านเอาฟฺ บินมาลิก ก็ได้เล่าประสบการณ์การละหมาดร่วมกับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ท่านบอกว่าท่านเราะสูลุลลอฮฺได้อ่านบทซิกรฺนี้ในรุกูอฺ คือ

سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ
มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่ผู้เป็นเจ้าของความเกรียงไกร, อำนาจ, ความทะนง และความยิ่งใหญ่ (บันทึกโดยอันนะสาอีย์)

ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺได้รายงานสำนวนซิกรฺของท่านเราะสูลุลลอฮฺในตอนสุญูด ซึ่งต่างออกไปอีก คือ

أللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ، دِقَّهُ، وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ
โอ้อัลลอฮฺ โปรดอภัยให้กับบาปทั้งหมดของข้าพระองค์ ทั้งเล็กและใหญ่ ตั้งแต่บาปแรกจนถึงท้ายสุด (บันทึกโดยอบูดาวูด)

อิบนุสสัรหฺเสริมว่า : ทั้งบาปที่เปิดเผยและซ่อนเร้น

ไม่มีข้อห้ามใด ๆ สำหรับเราที่จะกล่าวบทซิกรฺที่หลากหลายในการรุกูอฺและสุญูด ตราบใดที่เป็นบทดุอาอ์, ซิกรฺ และตัสบีหฺ (การสรรเสริญต่ออัลลอฮฺ) ที่มาจากท่านเราะสูลุลลอฮฺ และคงดีมาก ๆ ถ้าเราได้มีโอกาสนำทุกสำนวนและความหมายของบทซิกรฺเหล่านั้นไปใช้ในชีวิต ขออัลลอฮฺทรงชี้แนะทางแก่พวกเราทุกคนครับ